مرشد زادهء ايران به اين مضمون به نام حضرت ولى عهد بهادر روانه دار الخلافه گرديد كه فرستادگان سلطان ابدالى اكثر نوشتجات جعلى درست كرده ، به بىخبران سرداران هندوستان مىرسانيدند و اخاذى مىنمايند . آن برادر به اين فرقه كمتر آميزش فرمايند و باخبر باشد كه اين طايفهء شرير و حيله‌وراند . در اول مقر كلام نرسيدند آخر الامر معلوم شد كه آن حضرت به صدق كلام معجز نظام مرشد معظم رسيدند و باور كردند . در سنه يك هزار و دوصد و سيزده كه نواب مستغنى الالقاب ( 165 ر ) لاردمار ينكتن بهادر خان كه سردار جميع طبقه انگليسه و در مراتب و مروت و عدالت و حميت و غيرت از جميع سرداران هندوستان ممتاز بودند و با حضور مرشد زادهء ايران طريقه ارسال رسل و رسايل داشت ، براى مجادله و مقاتله فتح على خان بن حيدر على خان نايك به دكن رفته بودند . از اخلاص شعار آن حضور كه امروز در كشور هند قطع نظر از مدح‌گسترى و ثناپرورى شمس و قمر سپهر ، سراپا نام انگلستان و هندوستان است . عاليجاه احتشام الدوله محتشم الممالك مستر ادمنستن بهادر حشمت جنگ در آن سفر خير اثر باتفاق آن يگانه سردار آفاق بودند و اعتضاد الدوله كرنيل پالمر بهادر شوكت جنگ از اينجا به پونا « 144 » ، نزد پيشواى مرتبه رفته بودند . اقتدار الدوله مسترچرى بهادر قايم جنگ كه از عذر وزير على پسر خوانده آصف الدوله در گذشته و اين سرداران نامور كه هر يك ستون بلند پايهء كاخ دولت كمپنى بودند و با حضور مرشد زاده ايران كمال رابطه و اخلاص و محبت و عقيدت داشتند ، هر يك به مهمى سرگرم بودند . قريب دو سال چرخ مطبخ مقررى بندگان چنانچه پيش ازين اشاره شد ، نرسيد . درين ايام مذكوره معين المؤمنين و المتقين غلام خاص كثير الاختصاص على مرتضى نواب قدسىمآب سرافراز الدوله افتخار الملك ميرزا محمد حسن رضاخان بهادر غضنفر جنگ ( 166 چ ) به خدمات لايقه سعادت دارين حاصل نمود و در سنهء مرقوم الفوق صبيهء

--> ( 144 ) - شهر كوچك و زيباى پونا در نزديكى بمبئى ( جنوب شرقى ) ، محل زندگانى بسيارى از ايرانيان مهاجر ، بويژه پارسيان ( زرتشتيان ) است .